مقدمه:
نیاز روز افزون صنایع و موسسات دولتی و خصوصی به توانمندیهای دانشگاه در حوزه پژوهش، آموزش و خدمات فنی و مشاوره ای و همچنین نقش دانشگاه در توسعه اجتماعی- اقتصادی جامعه و ضرورت اجرائی نمودن دانش و یافتههای جدید دانشگاه، استفاده بهینه از امکانات دانشگاه و انتقال تجربه از سطح اجرا به دانشگاه همواره متضمن یک ارتباط منطقی و پایدار میان صنعت و دانشگاه است. هدف آیین نامه حاضر قانونمند کردن و تسهیل ارتباط دانشگاه با حوزه خارج دانشگاه در سطح ملی و بین المللی است.
کلیات:
1- فعالیتهای اعضای هیئت علمی و کارکنان دانشگاه در حوزه ارتباط با صنعت که در قالب مفاد این آییننامه انجام میشود یک ارزش تلقی شده و تلاش در این راستا مورد حمایت و تشویق دانشگاه خواهد بود.
2- کلیه طرحهای تحقیقاتی، آموزشی، خدمات فنی و مشاوره ای، خدمات آزمایشگاهی و انتقال دانش که همراستا با ماموریت دانشگاه بوده و منابع اعتباری آن خارج از دانشگاه از قبیل صنایع، موسسات خصوصی و دولتی، سایر معاونتها یا واحدهای دانشگاه (که از طریق سیستم HSR اقدام شده باشد) تامین گردد و یا طرحهای تحقیقاتی که حداقل 50 درصد اعتبار آن از خارج دانشگاه تامین شود مشمول این آیین نامه میباشد.
3-انجام فعالیتهای مرتبط با صنعت و جامعه موضوع این آیین نامه، مغایرتی با ماده 2 آیین نامه استخدامی اعضای هیات علمی، فعالیتهای تمام وقت جغرافیائی، حق محرومیت از مطب و سایر امتیازات که با رعایت مقررات مربوطه مشمول اعضای هیات علمی دانشگاه میشود، نخواهد داشت.
تعاریف و اختصارات:
کارفرما: به کلیه وزارتخانهها، سازمانها، نهادها، مراکز، شرکتها و سایر مجتمعهای اداری و صنعتی دولتی و غیر دولتی داخل و خارج کشور، همچنین به اشخاص حقیقی سفارش دهنده کار اطلاق میشود.
مجري (مدير اجرايي): به فرد یا افراد حقیقی اعم از هیات علمی یا کارشناس/کارمند دانشگاه اطلاق میشود که مسئول مستقیم پیشبرد موضوع قرارداد بوده و قرارداد اجرای طرح به امضای ایشان میرسد.
طرحهاي پژوهشي / فنآورانه: طرحی است که در شورای پژوهشی / فناوری دانشگاه، مراکز تحقیقاتی، مراکگز رشد فناوری یا شوراهای پژوهشی مصوب کشور به عنوان طرح پژوهشی / فنآورانه به تصویب برسد و برای اجرا از طرف کار فرما به عنوان موضوع قرارداد ارائه شود.
طرح هاي خدماتي (آزمايشگاهي، مشاوره اي، آموزشي و ...): خدماتی که توسط مجری و بر اساس در خواست کارفرما، در قالب قرارداد طبق برنامه زمانبندی و مدت دار به آنها ارائه میگردد و مجری برای ارائه آن از امکانات آزمایشگاهی و یا تجهیزات دانشگاه، فضاهای موجود دانشگاه، توان علمی خود و امکاناتی نظیر کتابخانه، کامپیوتر و اینترنت استداده نماید.
دانش فني: عبارت است از مجموعهای از اطلاعات، آگاهیها، مهارتهای فنی و غیرفنی سازمان یافته که میتواند به منظور تولید محصول، تهیه مواد، ایجاد یا بهبود فرآیند و یا سایر اهداف کاربردی صنعتی مورد بهره برداری قرار گیرد. تعریف دقیق و شرایط این بند تابع آیین نامه مالکیت فکری دانشگاه میباشد.
آورنده طرح: فرد و یا افراد حقیقی و حقوقی هستند که در هر یک از مراحل "معرفی طرح و صنعت به دانشگاه" و "فراهم نمودن عقد قرارداد" نقش اصلی را بر عهده دارند.
واحد محل اجراي طرح: واحدی است از واحدهای تابعه دانشگاه (دانشکده، مرکز تحقیقات، مرکز درمانی و ...) که مجری طرح وابسته به آن واحد بوده و کارهای اجرایی طرح در آن انجام گیرد.
مديريت توسعه فناوري سلامت دانشگاه: واحد سازمانی زیر مجموعه معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشگی است که در جهت ایجاد بستر مناسب در ابعاد مختلف فنآوری و توسعه علم و نیز کاربردی نمودن دانش از جمله تحقق ارتباط کارآمد دانشگاه با صنعت در عرصههای مختلف فعالیت میکند و از طرف دانشگاه، وظایف نظارتی و پیگیریهای الزم در ارتباط با قراردادها را بر عهده دارد.